Zo’n 8 maanden geleden vertelde ik jullie heel blij dat mijn schoonzusje Kim en broer hun eerste kindje verwachtten.

Gisterochtend werd Kim ingeleid en na een tijdje zag er naar uit dat de weeen helaas niet door zouden zetten, maar uiteindelijk gebeurde dit wel en ging ze al vrij snel van 1cm naar 8cm. Helaas kreeg ik een telefoontje van mijn mams (die belde mij de gehele tijd om updates door te geven) met de mededeling dat het de baby zijn hartslag van 140 naar 100 slagen per minuut ging en dat de doktoren het zouden gaan halen door middel van een keizersnede aangezien het te gevaarlijk zou zijn voor de baby om af te wachten of dit nog goed kwam. Rond 22.30 werd dan mijn neefje geboren middels de keizersnede en konden Kim en Ed zich de trotse ouders van een prachtige zoon noemen! Meet my beautiful little nephew Brian Edwin!

Ik ben vanochtend vroeg al met mijn moeder naar het ziekenhuis gegaan om te kijken hoe het met Kim was en natuurlijk om mijn neefje te bewonderen. Wat een prachtig kindje zeg!! Ik kan echt niet anders zeggen. Kim en de kleine mogen als alles goed gaat zaterdag naar huis en dan kan ik mijn neefje eindelijk vasthouden (dit kan nu nog niet aangezien hij nog allerlei plakkertjes op zijn lijf heeft zitten om zijn hartslag in de gaten te houden). Anyway ik ben een supertrotse tante WOEHOE!! Lieve mama Kim en papa Edwin, ik ben super trots op jullie allebei!! Love you!!

Regelmatig gaat Duncan al surfend op mijn website op zoek naar allerlei artikelen die over hem of zijn zusje gaan. Ook zie ik hem vaak kijken naar de recepten pagina en hoor dan dingen als: “Oh wat lekker” en “Mjammie”. Gisteren kreeg ik echter wat anders te horen…

Duncan mag doordeweeks niet achter de computer (geen spelletjes spelen in ieder geval), maar wanneer ik een update online geplaatst heb mag hij wel even kijken hoe en wat…zo ook gisteren. Ik sta in de keuken om voor ons beiden wat te drinken in te schenken krijg ik ineens van hem de vragen: “Mam, waarom is uw layout zo roze?” en “U heeft toch een jongen en strakjes een meisje?” naar mijn hoofd geslingerd. Tja toen stond ik wel even met een mond vol tanden. Ik had mijn layout inderdaad roze gemaakt toen ik bekent maakte dat we een dochtertje zouden krijgen en iedere layoutsverandering daarna was roze de kleur voor mijn website. Ik heb er eigenlijk niet zo bij stil gestaan dat hij dit niet leuk zou vinden. Nu zei hij dat ik het best zo kon laten, maar dat hij het ook wel heel leuk zou vinden als er jongenskleuren in mijn layout zaten.

Dus ben ik samen met Duncan achter de computer gaan zitten met Photoshop geopend en hebben we de kleurtjes uitgekozen. De achtergrond wilde hij graag met blauw en groen, dus dat is het geworden. Anyway dit is dus de nieuwe layout…stiekem vind ik deze ook wel leuker hihi. Voorlopig is deze nu in ieder geval knullen en meiden proof haha!

Ik ga nu Dunc naar school brengen en daarna snel beginnen aan de Chicken Masala, want oma komt weer gezellig een dagje langs. We gaan ongetwijfeld weer naar het winkelcentrum (kan ik meteen de laatste spulletjes voor ons prinsesje kopen), dus heb ik verder geen tijd om te koken haha. Ik wens jullie een fijne dag met (hopelijk) veel zonneschijn! Oh trouwens…heel misschien wordt mijn neefje vandaag geboren yay!!

Gisteren mocht ik weer naar de verloskundige en gelukkig zoals alle voorgaande keren is alles helemaal in orde.

Het hartje klonk weer perfect en ook nu weer schopte ze er op los terwijl de dopler op mijn buik werd geplaatst. Ik heb meteen gevraagd of ze netjes met het hoofdje naar beneden ligt en gelukkig ligt ze dit nog steeds. Ze ligt ook al vrij diep in mijn bekken, dus dat verklaart meteen mijn pijn in mijn stuitje. Verder was mijn bloeddruk ook netjes 120/70 en ze heeft meteen mijn urine op van alles gecheckt en ook dit was helemaal in orde. Mijn minst favoriete onderdeel “het wegen” kwam natuurlijk ook weer aan bod en ondanks dat ik het idee had dat ik wel een paar kilo aangekomen zou zijn was dit net geen kilo…Yay!

Verder gaat het met mij wel goed, heb geen last meer van duizeligheid, ben wel verschrikkelijk moe en heb last van rugpijn. Die vermoeidheid komt door de vele gebroken nachten, want het prinsesje gaat ’s nachts gewoon vrolijk door met het schoppen tegen mijn ribben en heup OUCH! en daar word je echt wel wakker van. Maar ja joh…wat maken die pijntjes nou uit. Nog maar een paar weekjes en dan kunnen we onze dochter en zusje verwelkomen.

Naar aanleiding van een aantal reacties in mijn vorige posts over mijn tweede zwangerschap wil ik nog even het volgende zeggen: Een aantal van jullie lieten weten dat ze het zo mooi vonden dat ik nog helemaal geen striemen op mijn buik heb, maar niets is minder waar lieve meiden. Mijn buik zit namelijk al iets meer dan 7 jaar onder de striemen…helaas. Tijdens mijn eerste zwangerschap was ik zoals ik al eens liet weten 20+ kilo aangekomen en wanneer je van een “wasbord” buikje naar een “dikke” buik gaat wil dat wel scheuren….zo ook bij mij. Gelukkig zijn deze striemen naarmate de tijd verstreek licht (parelmoerig) van kleur geworden en heb ik er nu (geloof ik) geen nieuwe bij gekregen…en zo wel…so be it. Ik vind de striemen wel best hoor…ik heb en mooie knul op de wereld gezet en daar komt nu nog een prinsesje bij…die striemen…ach daar ben ik trots op :)

Ik ga nu achter de computer vandaan, want mijn nichtje komt zo (even een uurtje oppassen). Ik wens jullie een fijne, zonnige dag toe!!