En zo staat de teller in mijn sidebar ineens op “0″!! Vandaag ben ik namelijk 40 weken zwanger! Dit is de dag waar iedere zwangere vrouw naartoe leeft en ondanks dat deze dag eigenlijk niets zegt over het beginnen van de bevalling is deze dag toch anders dan alle andere.

Ik denk bij iedere kramp en harde buik “Zou dit het zijn?” ook al heb ik hier al tijden last van toch komt deze gedachte automatisch in mij op. Natuurlijk kan de bevalling vandaag beginnen, maar ons prinsesje kan net zo goed nog 2 weken blijven zitten. Dit is een scenario waar wij liever niet aan denken, want we zijn nu toch wel heeeeeeeeel erg benieuwd naar de kleine meid.

Zou ze net zoveel haar hebben als Duncan bij zijn geboorte en dan met slag of echt krullen als papa? Zal ze net zo licht van huidskleur zijn als Duncan (sorry Dunc, maar je hebt toch echt mama’s kleurtje. Iets dat hij niet leuk vind om te horen, want in zijn ogen is hij minstens de helft zo bruin als papa hihi) of zal ze wat meer getint zijn?

Dit zijn een aantal vragen die bij ons zijn gerezen vanaf het begin van de zwangerschap…we zijn dus erg benieuwd! En niet alleen wij zijn benieuwd, maar ook de opa’s, oma’s, overoma, tantes, ooms en natuurlijk jullie! Hoeveel email/reacties/tweets ik wel niet krijg met succes wensen en dergelijke…zo ontzettend lief! Thanks!!

Vanmiddag gaan we weer langs de verloskundige en dan zal ik ongetwijfeld deze post updaten…tenzij ik natuurlijk voor die tijd al weeën krijg haha! Om deze post af te sluiten heb ik 2 foto’s uit de oude doos gehaald van Duncan (0 – 2 maanden jong). Ik wens jullie allemaal een ontzettend fijn weekend!!

Gisteravond zijn we heel eventjes naar mijn ouders en toen dacht ik er weer aan, dus hop…foto’s maken nu het nog kan. Daar het dus onverwachts was sta ik er nou niet echt met mijn charmante kleding op (Dunc ook in zijn makkelijke kloffie en Mark zelfs nog in werkkleding haha) ik draag hier zelfs cheap ass slippers daar ik niets anders meer aankan (ik houd vocht vast), maar dat maakt niets uit…de foto’s zijn toch leuk voor later :)

Vandaag een rustig dagje voor de boeg, mag minder rustig worden hoor door uhm…laten we zeggen…weeën ofzo haha. Zou wel ontzettend leuk zijn om op bevrijdingsdag te bevallen…word ik bevrijd van mijn dikke buik om het maar zo te zeggen hihi.

Ik ga nu even de boodschappen opruimen met Duncan en dan met hem Wii-en…Mario Kart yay! Vanmiddag gaan we ook nog eens poffertjes eten, dus zijn dag kan niet meer stuk. Ik wens jullie een ontzettend fijne dag allemaal!!

Helaas voel ik mij de afgelopen 3 dagen echt ontzettend moe. Gisteren ging ik even een half uurtje liggen (Dunc was toch aan het gamen) en ik werd ineens na 2 uur wakker!! Ik was dus gewoon door mijn wekker heen geslapen…niet dat Duncan dit zo erg vond hoor, hij is gewoon blijven gamen (echt erg *schaam, schaam*). Ook ben ik ineens verkouden als een gek wat resulteert in hoofdpijn (van mijn neus ophalen)..verschrikkelijk vervelend. Ook zweet ik mij de laatste paar avonden echt rot…echt zo erg dat ik iedere keer denk dat mijn vliezen zijn gebroken, maar helaas haha…

Maar de gedachte dat wij binnenkort ons dochtertje/zusje mogen verwelkomen maakt een hoop goed. We zijn nu echt zenuwachtig aan het worden, maar op een fijne manier…heerlijke kriebels in de buikjes :) Van ons mag ze komen…wij zijn er klaar voor!! Bring the pain zal ik maar zeggen hahahaha! Ja nu kan ik er nog om lachen…zodra het zover is waarschijnlijk niet meer haha!

Gisteren zijn wij weer naar de verloskundige geweest en ik kan er heel kort over zijn…alles was gewoon weer goed. Hartslag van de kleine meid klonk goed, mijn bloeddruk was goed en ik ben dit keer niets aangekomen. Het is nu gewoon afwachten totdat het prinsesje “zin” heeft om haar papa, mama en broer te zien.

Ik heb wel nog steeds last van de harde buiken (wat nu alleen maar logisch is natuurlijk) alleen komen ze nu frequenter en gaan ze gepaard met een wat hevigere kramp. Helaas heeft het nog niet doorgezet, maar stopt het iedere keer. Het is dus echt enorm spannend allemaal!! Hiernaast een fotootje (niet mijn mooiste/scherpste foto ever, maar beter lukte vandaag echt niet haha)…ze zit echt nog in mijn buik ;)

De mannen zijn saampjes boodschappen doen, dus ik kan nog even genieten van mijn alone time. Ik wens jullie een fijne dag toe!

Alles was zoals gelukkig iedere keer helemaal in orde. Het hartje klonk weer geweldig, mijn bloeddruk was 115/65 en ik ben een klein beetje aangekomen. Ook heeft de verloskundige “gekeken”" hoe groot ons prinsesje is en zij vertelde dat ze zeker niet groter/zwaarder dan Duncan (zijn geboortegewicht) zal zijn…eerder kleiner zelfs. Laat haar maar kleiner zijn…zal een stuk makkelijker zijn hahaha! Verder kon zij mij ook vertellen dat onze meid er helemaal klaar voor ligt (ze is volledig ingedaald), dus het wordt nu heel erg spannend. Blijft ze langer zitten dan 40 weken of komt ze misschien toch wat eerder dat is de vraag. Spannend, spannend, spannend!

Ik vind het nu trouwens wel een beetje eng worden hoor. Ik heb namelijk tijdens de laatste ontsluitingsweeën bij de bevalling van Duncan bij iedere wee gespuugd en ben als de dood dat dit nu weer gebeurt. Ik weet dat ik mij er eigenlijk niet druk om hoeft te maken…gebeurt het dan gebeurt het, maar toch ben ik er angstig voor. Ik neem mij in ieder geval voor mij zo goed mogelijk proberen te ontspannen en bij iedere wee denken dat de geboorte van ons prinsesje dan weer een stuk dichterbij is. Dat is natuurlijk een stuk makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik ga mijn ontzettende best doen. Ik ga nu een hapje eten met de mannen…fijne avond!