-
Meyke: Hè wat fijn!!!!! 
-
Joyce: Ah jum Gon, we zijn vandaag meteen de keuken ingedoken en hebben jouw... -
Kimberley: Wat fijn om te lezen! Ik laat niet zo vaak een comment achter maar ik... -
tamara: fijn om dat te horen. 
-
Charlotte: Wat fijn!!
Tags: Knuf , Knuffels , Meneer Beer
Vorige blogpost: BudgetTip: Fitness Springtouw Volgende blogpost: Project 365 – Week 16
Toen ik nog in verwachting was van Duncan kochten Mark en ik een leuke knuffel waarmee Dunc na zijn geboorte heerlijk in zijn bedje lag. De maanden verstreken en “Meneer Beer“, die bij beter kijken toch een hond bleek te zijn hahaha, lag nog steeds bij Duncan in bed. Door het vele geknuffel in het eerste anderhalf jaar raakte meneer Beer zijn hoofdje los waarna wij meteen een nieuwe kochten zodat Duncan een reserve zou hebben. Helaas moest hij niets hebben van de nieuwe knuffel welke compleet hetzelfde was alleen voelde hij te nieuw aan denk ik. Hij kroelde liever met zijn oude meneer Beer waar hij heerlijk aan het vertrouwde labeltje kon sabbelen…malle jongen (Meneer Beer ligt overigens al jaren in een doos met allerlei eerst spulletjes van Duncan, moest ik er even bij zeggen van Dunc haha).
Celina kreeg ook een knuffel van ons welke wij heel toepasselijk “Knuf” noemen, Celina en Knuf zijn vanaf dag 1 onafscheidelijk. Iets dat erg schattig is, maar wanneer Knuf dan kwijt is is de schattigheid ver te zoeken. Nu valt Celina ook wel zonder in slaap, maar makkelijker met. Gisteren liepen wij naar het winkelcentrum en ineens zag ik Knuf niet meer, wij zijn snel teruggelopen alleen konden wij haar niet meer vinden. Wij zijn meteen doorgelopen naar de Intertoys waar Knuf vandaan kwam en daar hing zij…het tweelingzusje van Knuf (de laatste!). Ik haalde haar van het rek en gaf haar aan Celina, Celina verwelkomde haar met een enorme lach…gelukkig! Dus nu sabbelt Celina gewoon verder aan het zusje van Knuf die heel toevallig ook Knuf heet ;)
Ik wens jullie allemaal een heel fijne (nacht) vrijdag toe!
Ik had vroeger een eend, die ik dus ook heel toepasselijk eend noemde =) en op een vrijdag gingen mijn ouders met mij naar Morres in Hulst (wij woonden in Amsterdam) en tegen sluitingstijd gingen wij weer naar huis en toen we halverwege waren riep ik ineens ‘eend’ ‘eend’ vanuit mijn stoeltje op de achterbank….. hele auto omver gekeerd maar geen eend.. dus wij waren weer terug gereden en toen was Morres dicht.. die zaterdag erop meteen Morres gebeld en gevraagd of ze een eend hadden gevonden en godzijdank had de schoonmaakploeg MIJN eend gevonden en is die de maandag erop met de post terug naar huis gekomen, maar van mijn eend is niet meer veel over, ik heb alle pluisjes ervan opgegeten en hij is helemaal kaal maar dat is mijn eend en ‘t zal altijd mijn eend blijven hihi
Reageer op deze reactie
Wat fijn dat ze hem gevonden hadden en met de post naar huis stuurden zeg
Reageer op deze reactie
Hahaha! Ik had ook een eend die “eend” heette.. en deze is nu ook helemaal kaal xD haha.. mijne is ook al een paar keer kwijt geraakt op logeerpartijtjes en dergelijke.. en dan was het ook meteen drama en werd er alles aan gedaan om hem zo snel mogelijk weer terug te vinden!
Reageer op deze reactie
Jaah ik was ook superblij dat ik hem weer terug had! :D
Reageer op deze reactie
Jaaa, die had ik zeker! Beer! Eigenlijk was “beer” ook het eerste woord dat ik kon zeggen. Beer raakte ook weleens kwijt, en dan was het paniek. Gelukkig was dat nooit buitenshuis, want mijn vader had me aangeleerd dat ik Beer beter niet mee kon nemen omdat ik hem dan kwijt zou kunnen raken. Daarom legde ik beer altijd voordat ik ‘s ochtends weg ging netjes onder de dekens van mijn bed. Daar ligt hij nu nog steeds: in mijn bed bij mijn ouders.
Reageer op deze reactie
Zodra Celina oud genoeg is om dit te begrijpen zal ik haar ook vertellen dat Knuf veiliger is als zij thuis blijft
Reageer op deze reactie
hihi, ik slaap er stiekem nog steeds mee
het was een soort platte knuffel, met een piepje in het midden, alleen dat piepje was er al snel uit, en het hoofd was er ook al snel af, dus heb echt al 10 jaar alleen het onderlichaam, en m’n oma had er toen een oude washand omheen genaaid, met druk knoopjes eraan, en een groen en roze knoopje erop (groene is er inmiddels ook al jaren vanaf, en de drukknoopjes blijven niet meer zitten).
Ik baal alleen wel, er komen allemaal gaten in en ik denk dat die niet lang meer te leven heeft, helaas, misschien dat ik hem naar een “knuffeldokter” moet brengen ofzo :O
Reageer op deze reactie
Hihi inderdaad even langs de knuffeldokter
Reageer op deze reactie
Ahww gelukkig accepteerde zij het!
Mijn ‘beertje’ is eens zelf op pad gegaan, de stouterik! Ik was in de draaimolen op de kermis geweest en eenmaal thuis bleek hij weg… Papa is als een echte held beertje gaan zoeken. Beertje was gevonden door de meneer van de draaimolen en zat achter het raam op papa te wachten. Sinds die tijd mocht beertje noooooit meer mee naar buiten… LOL
Ik heb hem nog steeds. Hij draagt inmiddels wel een ‘jumpsuit’ omdat hij anders uit elkaar zou vallen hahaha
Reageer op deze reactie
Die van Duncan viel ook bijna uit elkaar, dus Meneer Beer ligt nu al jaren in een doos met alle andere eerste spulletjes van Duncan
Reageer op deze reactie
Een nieuwe knuffel is nooit zoals de oude was, ookal is het precies dezelfde :) Zit toch een bepaalde vertrouwde geur aan enzo ^^ Wel fijn dat Celina dat blijkbaar niet opmerkt! Ik had vroeger ‘Muis’ een muisje van 10 cm en ik nam hem overal mee naar toe. Hoe vaak dat ding niet in de winkel kwijt is geraakt.. wonder boven wonder kwam ie steeds weer terecht. Ook is ie een aantal keer in het toilet gevallen als ik kwam kijken bij mama die het toilet aan het schoonmaken was, arm beest =’] Ik heb hem nog steeds! ^^ Helemaal oud, het stofje is harstikke dun, m’n moeder heeft zelfs een truitje voor hem gehaakt omdat ie anders uit elkaar zou vallen. Ik heb Muis op een gegeven moment maar ingeruild voor mijn nieuwe liefde: Olie. Een olifant ja ;) En ookal ben ik bijna 18, Olie mag nog steeds bij mij in bed slapen hihi ^^ Mijn broertje had vroeger Hond, ook zo vaak kwijtgeraakt, en op een gegeven moment kon ie niet meer worden teruggevonden, zo zielig :( M’n tante heeft toen een nieuw hondje voor hem gekocht en gelukkig vond hij deze ook leuk, hij kreeg de geweldig originele naam ‘Woefwoef’ en Woefwoef ligt ook nog steeds naast zijn kussen hoor haha :D
Reageer op deze reactie
Oh ik herriner me opeens nog iets hihi xD Toen Muis op een gegeven moment zo versleten was dat ie bijna uit elkaar viel heeft mijn oma zelfs nog een nieuwe Muis voor mij gemaakt. Helaas zag ie er totaal anders uit [Deze Muis was bordeaux rood terwijl mijn eigen oude Muis gewoon grijs was] en ik wilde mijn oude lieve Muis niet vervangen door deze Muis. Nu ik erover nadenk vind ik dat best zielig tegenover m’n oma want het was zo ontzettend lief dat ze dat knuffeltje voor mij had gemaakt <3
Reageer op deze reactie
Je oma begreep dat vast wel
Reageer op deze reactie
ik heb mijn ‘ popie ‘ nog steeds kan hem nog niet missen
Reageer op deze reactie
Ik slaap nog steeds met mijn knuffel!
Ik zou niet meer zonder kunnen
Want pop (zo heet ze) heeft ook mijn ziekenhuis bezoeken meegemaakt.
Dus het heeft voor mijzelf een grote waarde!
xx
Reageer op deze reactie
Ik ben 19, nijn slaapt nog steeds bij mij in bed ^^ Haha kan het niet over mijn hart verkrijgen om hem weg te doen:)
Hij heeft inmiddels al zoveel meegemaakt dat zijn vel al een paar keer vervangen is, maar hij blijft nijn ^^
XxX
Reageer op deze reactie
Ooh, schattig! Ik had vroeger een roze varkentje mét krulstaart en een blauw-grijs beertje. Ik bewaar deze twee knuffels nog steeds, maar ze liggen niet meer bij mij in bed. Ik heb daar plaats gemaakt voor een grotere knuffelbeer ;-)
Reageer op deze reactie
Ik had een knuffel genaamd Roze beertje!
Kreeg hem omdat ik de-zoveel-honderdste-baby was in het ziekenhuis. Mijn moeder heeft hier serieus nog voor liggen strijden!
Nog steeds is deze knuffel me erg dierbaar, hij heeft me door vele moeilijke periodes heen gesleept!
Vind het daarom dan ook een erg leuk artikel :D
Reageer op deze reactie
Dank je wel, ik vind de reacties vooral enorm leuk om te lezen
Reageer op deze reactie
Ik had een klein knuffeltje en die heette – jawel hoor – “Beer” (net zo uitzonderlijk als mijn eigen naam lees ik al wel
).
Toen ik een jaar of 12 was ging Beer nog mee op vakantie. Ik weet niet meer hoe het gebeurde maar op een gegeven moment was ik hem (waarschijnlijk in de gang van het hotel) verloren. Toen ik het ontdekte ben ik meteen met mijn moeder naar de receptie gegaan. Kwamen daar 2 stoere jongetjes van mijn leeftijd net aanzetten met mijn (rafelende, stinkende en waarschijnlijk vol gekwijlde maar o zo geliefde) Beer, met een gezicht en een pose alsof ze een dode muis aan zijn staartje naar de vuilcontainer aan het brengen waren.
Ik hield mooi stil. Zegt mijn moeder; Hey Sanne ze hebben je beer gevonden! Ik kon wel door de grond zakken!
Als Beer definitief kwijt geweest zou zijn was de traumatische schade waarschijnlijk groter, maar toch.. ik kon wel huilen.
Reageer op deze reactie
Oh wat erg hahaha, geweldig verhaal bedankt voor het delen
Reageer op deze reactie
Hihi, wat leuk om te lezen! Ik heb zelf Ollie (een zeehond, vraag me niet hoe ik aan de naam kom..) en hij lijkt verdacht veel op deze: http://fotos.marktplaats.com/kopen/0/63/23Syqcy3vwkL2/Ft8eADwA==.jpg alleen is die van mij heel versleten xD Hij slaapt nog steeds bij mij wanneer ik niet in slaap kan komen
Maar hij is al vele malen kwijtgeraakt, dat ik gewoon dag en nacht aan het zoeken was tot ik ‘m weer vond (bleek ie uiteindelijk achter de bank of onder m’n bed te liggen)
Reageer op deze reactie
Ik zal niets doorvertellen
Reageer op deze reactie
Geen knuffel maar wel spuugdoekjes, daar zat een heel zacht labeltje aan en kon in mijn vinger doorheen doen. Tegelijkertijd duimde ik dan en wreef ik met dat lipje over mijn lip heen :$
Reageer op deze reactie
Dat deed Duncan ook met het lipje van meneer Beer, zo’n schattig gezicht was dat
Reageer op deze reactie
Ik had een konijn en ook die heette heel toepasselijk: konijn.
Reageer op deze reactie
IK had een eend! Een platte liggende en zijn nek is nu zo enorm lang..!
Reageer op deze reactie
Ik heb geen knuffel echt vanaf mn geboorte gehad. Maar ik had later wel Beer (die later toch een muis bleek te zijn, maar nooit van naam wisselde). Ben stiekem nog steeds aan hem gehecht.
Mn broertje had zonnetje en maantje (die er ook uit zagen als een zon en een maan). Mam had ze dubbel en wisselde ze soms af zodat ze sowieso naar hem roken en ze die dingen ook af en toe kon wassen. Echt, zo gauw je merkt dat je kind een bepaalde favoriet heeft kun je het beste meteen zoeken naar een dubbelganger, kom je ook nooit in de problemen.
Reageer op deze reactie
Mijn beer is trouwens ook zo sneu als maar zijn kan, mijn broertje heeft zijn hoofd er echt regelmatig afgetrokken tijdens ruzies, dus die zit d’r op genaaid.
p.s. je foto is echt mooi!
Reageer op deze reactie
Broertjes
haha ;) Dank je wel, vond de foto ook erg leuk gelukt 
Reageer op deze reactie
Ik waste meneer Beer ‘s avonds laat om hem vervolgens ‘s ochtends vroeg weer stiekem bij Duncan neer te leggen
Celina haar Knuf komt vrijwel droog uit de wasmachine, dus die gooi ik in een kort wasje en met een half uur ligt Knuf weer in haar bed 
Reageer op deze reactie
Ik had vroeger een pop.. Hard hoofd, harde armen en harde benen, en dan een stoffen lijfje.. Alleen toen ging ik er zo lekker mee knuffelen dat ik alleen het hoofd nog heb! Daar heeft mijn moeder toen een lapje aan gemaakt. haha! Ziet er niet uit! Een poppenhoofd, haren zijn tegenwoordig dreads, ogen helemaal weggedraaid, oren kapot gebeten maar alsnog is hij mijn lotspop!
En ik heb een hondje, die heet Draco. :)
Reageer op deze reactie
Hihi ik zie de pop al helemaal voor mij
Reageer op deze reactie
Oke, ik zal mijn lange geschiedenis eens vertellen haha.
Ik heb nooit een knuffel gehad. Ik had toen ik 2/3 was ooit een onderbroek van mijn moeder gevonden (een schone) uit de kast en die was zo zacht, die had ik! Inclusief duimzuigen erbij. Toen ik ooit (in de kinderwagen) samen met mama en oma naar een winkelcentrum ging zijn ze hem kwijt geraakt! Nou, wat een drama! Normaal bij een speen/knuffel laat je het wel omroepen maar je gaat niet zeggen “*Dingdong* Goedendag, er is een kind haar onderbroek verloren, wie hem terug vind wil die hem daar en daar brengen” Nou, ik was dus m’n onderbroek kwijt! Naar de HEMA dus, onderbroeken voelen! Onder m’n neus door, en kijken of ze zacht genoeg waren! Nou, wat een raar gezicht moet dat zijn geweest. Thuis heb ik toen een hele oude zakdoek gekregen en daarmee was ik blij. Toen naar jaren van het kwijtraken en weer nieuwe ‘doekjes’ was ik hem helemaal kwijt! Mijn lievelingsdoekje, toen ik 12 was! Op de camping. Dus, je bent ergens waar je je eigen zakdoeken niet hebt, raak je hem kwijt. Toen heb ik een brillendoekje gekregen en nu ik 16 ben, inmiddels bijna 17 heb ik die nog steeds + ik zuig nog op mijn duim. (oke, heel apart, niemand mag dit eigelijk weten behalve familie en mijn vriendje)
Dus dat is mijn geschiedenis eingelijk van de ‘knuffels’ die ik niet heb gehad.
Reageer op deze reactie
Die onderbroek GE-WEL-DIG!
Ik had ook vreemd gekeken hoor wanneer ik een kind aan allerlei onderbroeken zag voelen in de Hema haha, leuk verhaal bedankt voor het delen!
Reageer op deze reactie
hahahaha, ik denk dat ik dat ook wel had gedaan ja! Maar ik zou helemaal raar opkijken bij het idee hoe een kind aan een onderbroek kwam van eerder. Als het me lukt zal ik een foto van eerder laten zien, ik met m’n onderbroek + duim. En de onderbroek hangt over het hoofd van m’n vader haha!
Reageer op deze reactie
Oh dat zou wel leuk zijn om een foto te zien, te grappig
Reageer op deze reactie
Gevonden! Alleen niet zo heel goed te zien, m’n webcam doet het op of of andere manier niet meer (?), dus heb er maar een foto van gemaakt.
Hier issie dus!
http://tinypic.com/r/316vos4/7
Reageer op deze reactie
Ohja, ik ruik aan mijn doekje. Dus ze mogen niet gewassen worden. Ik vind de geur heerlijk en word helemaal rustig/ontspannen als ik eraan ruik, maar anderen…. die gaan bijna over hun nek.
Reageer op deze reactie
Ja dat was bij mij precies zo! Ik was boos op mijn moeder als ze hem gewassen had! En iedereen vond dat ‘ie gruwelijk stonk..
Reageer op deze reactie
Haha :) Grappig, Als ik de reacties zo lees :) Ik dacht dat ik de enige was die nog met een knuffel sliep :D Ik heb er ook 1, een blauw konijn en hij is zo zacht :) Ik kan natuurlijk zonder slapen, maar op een of andere manier vind ik het leuker als ik mijn blauw konijn bij me heb :D
Reageer op deze reactie
Ja leuk he al die verhalen
Reageer op deze reactie
Ik had vroeger ook een favoriete knuffel, Wallie en hij was na al die jaren ontzettend smerig geworden. Mijn moeder wilde hem wel eens wassen, maar ik vond het een heel eng idee, dat mijn Wallie in de wasmachine ging. Ik vond het helemaal niets en uiteindelijk heb ik besloten, dat Wallie niet in de wasmachine ging. Ik vond het zielig, als hij alleen maar rondjes draaide!
Wat een leuk artikel Gonny! Ik vind de reacties echt heel erg leuk!
Reageer op deze reactie
Ik heb eigenlijk nooit een knuffel gehad waar ik zo gehecht aan was. Ik had wel altijd m’n hele bed vol staan met knuffels (later kreeg ik zelfs een stapelbed, waar onder mn knuffels lagen en ik boven) maar er was er niet een waar ik niet zonder kon. Ze bleven ook vaak gewoon waar ze waren.
Reageer op deze reactie
Ik heb mijn eerste knuffel ook nog steeds! Ze heeft al vele “operaties” ondergaan, maar hangt wel nog aan elkaar (dankje mama^^). Ben die knuffel ook vaak verloren. Een keertje in een supermarkt. Gelukkig lag ze op onze auto toen we terug op de parking waren :)
Reageer op deze reactie
Ik heb “beer”. Die had ik van mijn oma gekregen toen ik een jaar oud was en leeft nog steeds. Wel gehavend natuurlijk ;) Ik sliep er echt jaren mee in bed, tot aan mijn puberteit geloof ik. Nu ligt hij bij de rest van mijn knuffels in de doos, te wachten tot hij er weer uit mag komen voor als wij – als het ons gegund is – zelf kinderen hebben.
Mijn beer was echt mijn steun en toeverlaat. Als ik weer eens na een vreselijke dag op school (ik werd gepest) thuis kwam ging ik vaak bij hem uithuilen. En ik ben wel eens zo bos geweest, dat ik beer tegen de muur sloeg. En zo erg, dat z’n neusje was gebroken… Is nooit een nieuwe op gekomen.
Reageer op deze reactie
ik had een knuffel van een paardje die moest echt overal mee naar toe, sparky heette die haha
ben em ooit eens kwijt geraakt op een vakantie, ontroostbaar was ik.. hihi
Reageer op deze reactie
ik zelf heb geen knuffel maar mijn oudste zoon wel. Een hond van de ikea. Genaamd “houw” “houw”. HIj was een jaar toen we naar ikea gingen en vond de hond tussen de knuffels en wilde die absoluut niet daar achterlaten. Dus wij hebben die hond gekocht. Nu 4 jaar later slaapt hij er nog steeds mee, praat er tegen en gaat soms mee naar buiten. Vroeger was dat anders, hij zat altijd aan de eettafel, moest altijd mee naar de wc, altijd mee naar buiten overal moest hij mee naar toe.
Hij is een paar x kwijt geraakt maar we vonden hem altijd weer terug…
Reageer op deze reactie
Mijn broer en ik zijn de fase van de knuffels nooit kwijtgeraakt. Mijn broer heeft een enorme collectie en slaapt nog elke avond met verschillende knuffels (en vriend!) in bed. En ook ik heb elke avond nog een knuffel in mijn armen. Mijn vriend is soms wat jaloers, maar een knuffel is toch heel anders dan een mens. Ze laten zich in alle bochten wringen en klagen nooit. Misschien is het wat raar, maar iedereen heeft wel wat, toch? Knuffels bieden troost en plezier. En er zijn tegenwoordig zulke mooie van het wereldnatuurfonds.
Normaal zou ik het niet zo snel vertellen, maar op internet moet het toch kunnen? :)
Reageer op deze reactie
Ik had meerdere knuffels. 1 ervan ben ik eens verloren in de tram, maar toen ik er achterkwam, gingen we terug en zat ie voorin bij de bestuurder :) Ik heb die knuffel nog steeds.
Twee andere zijn kapotgegaan en later weggegooid.
Reageer op deze reactie
ik had een beer.. en die heette pokkebeer XD lang verhaal!
Reageer op deze reactie
o knuffels. heb zelf geen kinderen maar o wat weet ik dat t een drama is bij me nichtje als popie (een te foute clown die ik voor dr geboorte kado deed) kwijt is.
het popie ziet er niet meer uit en stinkt een uur in de wind. maar wassen mag niet en de reserve moet ze niks van weten.
ik zelf had geen knuffel vanaf me geboorte later kreeg ik een blauwe beer die zat in een hele grote ballon. voelde me vaak erg eenzaam als kind en viel huilend met blauwe beer in slaap
hij staat nog steeds naast me bed.
me vriend had een theedoek genaamd koikoi sinds me schoonmoeder dat heeft verteld pest ik m r wel is mee. hij weet zelf alleen niet waarom ie een theedoek had uitgekozen en waar de naam koikoi vandaan kwam
Reageer op deze reactie
Haha leuk is dat! Ik had vroeger zo’n blauw gastendoekje en daar wreef ik tijdens het duimen mee over mijn lip, ik wilde ook echt geen andere dan dat doekje! haha
Reageer op deze reactie
schattig!!
Yup, Ik had mini (die partner van Micky mouse..) en dat was mijn fijnste knuffel. Stuk is ze inmiddels en ze ligt nu ergens, geen idee meer waar. Maar die moest altijd in bed liggen (kon verder volgens mij wel functioneren overdag zonder dat beest) en ik had pluk. Een of ander konijn die zijn ogen heeft verloren op Ameland of Terschelling en van heel geel naar smoezelig geel is gegaan. Maar die twee waren mijn maatjes.
Het is grappig. Inmiddels ligt er nog steeds één knuffel in mijn bed en als ik me zielig of rot voel of ziekig, dan pak ik die erbij. Het is een vrij nieuw ding, maar het slaapt op een of andere manier toch best fijn. Beetje vreemd op je 25ste, maar toch :)
Reageer op deze reactie
Ik heb vanaf mijn geboorte een knuffel konijn, en deze heet ‘konijn’ (lekker makkelijk haha). Ben nu 20 jaar oud en het ligt nog steeds in mijn bed
Reageer op deze reactie
Met mijn geboorte heb ik er ook een gekregen, hij heet missy.
Ben nu bijna 17 en heb em nog steeds haha, kan niet zonder slapen.
Vroeger repareerde mijn oma hem altijd, zo heeft ie al een nieuw gezicht gekregen enzo hihi,
nu is dat gezicht kapot aan t gaan, en komt het oude gezicht er weer onder door.
Maar altijd als ze hem repareerde gooide ze hem ook in de wasmachine, en dat vond ik verschrikkelijk haha, hij moest mijn geur hebben.
Helaas is mijn oma overleden en valt ie nu steeds meer uit elkaar :(
Reageer op deze reactie
Heerlijk, al die verhalen over knuffels. Ik had muis, muis die helemaal niet op een muis leek maar meer op een grijze zachte beer. Totdat ie een keertje per ongeluk in de kookwas terecht is gekomen. Muis was een stuk kleiner geworden en heel wat rimpeliger.. maar ik was daardoor nog gekker op hem, hij was er veel liever door geworden.. Haha, muis heb ik nog steeds en ligt tussen de knuffels van mijn dochters.
Mijn oudste dochter is nu 8 en heeft haar Bert met haar geboorte gekregen en die 2 zijn, nog steeds, onafscheidelijk. De jongste kreeg ook een knuffel toen ze geboren werd, als kadootje van de oudste, en de oudste had hem ernie gedoopt. Vond het wel een leuk verzonnen naam, het was de kraamhulp die het snapte.. zij een Bert, haar zusje een Ernie. Ahaaa… en ook die 2 zijn onafscheidelijk.
Jullie meneer Beer, hebben wij trouwens ook. Ooit als knuffel gekregen bij de derde verjaardag van de jongste, maar die heeft het helaas nooit gehaald als favoriet (want dat is Ernie), maar ze speelt er nog wel mee. Hij heet hier trouwens Lady (van de film Lady en de Vagebond, die helemaal favoriet van haar was toen)
Reageer op deze reactie
Ik hield als kind niet van knuffels. :)
Mijn broers wel, die hadden papa beer (groot) en mama beer (kleiner) en later kwam er nog een klein beertje bij wat hun kindje was ofzo.
Reageer op deze reactie
ik heb bij mijn geboorte 1 knuffel gekregen(groentje heel origineel hij is groen) en toen kochten mijn ouders een reserve(geeltje= geel) alleen verdween hij in mijn wieg en was geen reserve
die heb ik toen ik 10 was (4 jaar geleden) in een glazen doosje gedaan omdaat ze bijna uit elkaar vielen.. en ze staan nu altijd boven mijn bed :P
xxxxx
Reageer op deze reactie
Wat leuk zeg dat ze zo gek zijn met die knuffels!! Ik heb ook zo’n knuffell.. heb hem gekregen van mijn oudtante bij mijn geboorte.. 20 jaar later, 2 kapotte oren,, uitgepulkte ogen en een dicht genaaide buik verder ligt die nog steeds elke nacht naast me in bed..
Reageer op deze reactie
Ik had en heb een beer met aangenaaide kleding aan :)
Deze ligt ook heel toevallig naast me in mn bed hahaha ik heb er 3 van gehad maar deze was altijd mn favoriet ( ik nam er 1 mee zomers naar de camping en die ander was reserve)
beer is denk ik 30 keer weer terug aan elkaar genaait en hij mist een voetje (arme beer)
Ik ben nu 19 maar ik moet er niet aan denken om me knuffel weg te doen hahah
Reageer op deze reactie
hoe schattig zeg :D
Reageer op deze reactie
ik heb altijd een beer gehad. ze heette ook heel toepasselijk ‘beer’
deze ligt nu sinds 2 jaar in een kast. Ik ben nu bijna 18. de laatste 5 jaar rook ik nog weleens aan die beer omdat het een vertrouwd gevoel gaf, ik sliep er verder niet echt meer mee.
het hoofdje heeft eraf gelegen, de vacht is inmiddels op meeste plekken verdwenen en er is gaas over gebleven. gaten zijn dichtgenaaid. nieuwe opvulling erbij etc. zelfs een heuse neusoperatie met een nieuwe neus. de oude neus is er door een hondje afgebeten waarna de neus niet meer terug te vinden was in de tuin. ze heeft ook een heuse kledingcollectie gehad die nu helemaal foetsie is. ik zal haar altijd blijven bewaren.
Reageer op deze reactie