



Na mijn ongeluk van woensdag 8 april was ik erg huiverig om weer op de fiets te stappen, ik moet dan ook bekennen dat ik dit niet meer heb gedaan. Ik weet dat het niet de slimste aanpak is, maar ik durfde gewoon niet. Het feit dat Duncan een week extra vakantie had hielp ook niet echt mee, want op die manier was de noodzaak om mijn fiets te pakken weggenomen. Tot vandaag…
Vandaag moest Duncan weer naar school en dat betekende weer langs die plek op de fiets en dit keer met Duncan. Toen het tijd was om Duncan naar school te brengen was ik (en dat zal ik dan ook maar eerlijk zeggen) enorm aan het twijfelen of ik op de fiets of lopend zou gaan. Het idee dat Duncan geschept kon worden kwam al langs drijven in mijn gedachten. Toch heb ik niet toegegeven aan die enorme angst en ben met het angstzweet tussen mijn bilspleet, hart in mijn keel en een aardige dizzy feeling op de fiets gestapt en ben gaan fietsen. Op het moment dat we onze straat uit fietste wenste ik dat ik 3 paar ogen had (voorkant, zijkant en achterkant) zodat ik alles in de gaten kon houden, want nu werd ik echt compleet gek van mijzelf. Ik bleef maar draaien en doen met mijn hoofd om te zorgen dat mijn kleine man niet aangereden zou worden. Ik was blij dat ik op school aankwam zeg pff…wat een vermoeiende rit was dat.
De terugweg was niets anders dan dat ik hierboven beschreven heb, maar ik ben toch blij dat ik het heb gedaan en ben dan ook best wel een beetje trots op mijzelf als dat gezegd mag worden. Vanmiddag ga ik misschien wel lopend en dat is dan niet vanwege die angst, maar om Duncan te verrassen met Amber (want die neem ik dan mee ssst ^^).
Voor de rest heb ik weinig te vertellen…ja, dat het heel goed gaat met Amber. Ze slaapt de hele nachten door, groeit erg hard, is super ondeugend aan het worden en dat de vriendschap tussen Duncan en zij enorm groot is. Helemaal super dus!
Ik ga nu eerst een kopje thee drinken en zorgen dat mijn hartslag stopt met het overmatig kloppen (gelukkig helpt het ook enorm dat ik het van mij af kan schrijven en het daarbij lezen van jullie reacties) om daarna aan het huishouden te beginnen, dus ik wens jullie voor vandaag weer een hele fijne dag!
Ik ben trots op je!
Reageer op deze reactie
ben ook trots op je ;) en duncan zou vanmiddag wel verrast zijn als je hem ophaald met amber:D
fijne dag meis!!!
Reageer op deze reactie
Haihai, volgens mij reageer ik hier voor het eerst, maar af en toe lees ik wel eens mee! vind je blog altijd leuk om te lezen!
Heb even teruggelezen naar je ongeluk en wat heftig zeg! Maar echt hartstikke goed van je dat je toch op de fiets bent gegaan! Ik heb zelf een aantal jaren geleden twee auto ongelukken binnen een jaar gehad, en ik werd ook heel bang op straat. Uiteindelijk zelfs slachtofferhulp gehad om weer te durven fietsen, best heftig. Vandaar echt mijn complimente voor jou dat je toch zelf op de fiets bent gestapt!
Groetjes Angela
Reageer op deze reactie
Ik vind het knap dat je toch op de fiets gestapt bent, ik zou het zelf ook super eng vinden!
Reageer op deze reactie
Knap dat je toch de dappere stap genomen hebt om op de fiets te gaan! Hopelijk kun je zo stukje bij beetje je angst overwinnen. Sterkte ermee, groetjes aan Duncan en een knuffel voor die lieve Amber!
Reageer op deze reactie
Ik ben ook super trots op je, Gon! Ondanks je angst ging je toch fietsen. Ohja, misschien moet je een fototoestel mee nemen zodat je Dunc heel blij op de foto kan zetten met Amber
Reageer op deze reactie
Goed dat je toch op de fiets gegaan bent.
Best moeilijk idd. Maar beter nu gelijk…over een poos zou je misschien helemaal niet meer durven.
Leuk dat je Amber mee naar school neemt. Loopt ze netjes aan het riempje?
Reageer op deze reactie
Goed van je dat je toch op je fiets bent gestapt!
Over een poosje durf je misschien weer zonder bang te zijn de straat op te gaan!
Leuk dat je Duncan gaat ophalen met Amber! Ben benieuwd hoe hij reageert!
Liefs, Joyce
Reageer op deze reactie
Heel goed van jou dat je toch gewoon weer de fiets op ben gegaan…. Kweet precies hoe het voelt….
Ik had t toen ik was flauw gevallen op straat, dat ik net op tijd was afgestapt van de fiets met die kleine…
En idd de dagen erna had ik echt hartkloppingen, en iedere x als ik langs die plek kwam moest ik er aan denken en na een paar dagen ben ik een andere route gaan rijden… dat heeft wel geholpen……
Maar je moet idd je angst overwinnen.
Ik wens je een hele fijne Maandag
Reageer op deze reactie
Toch goed dat je doorgezet hebt en op de fiets bent gestapt…Als je het altijd zal uitstellen zal het namelijk steeds moeilijker worden om op de fiets te stappen.
Reageer op deze reactie
Wat goed dat je op de fiets gegaan bent!
Ik denk dat Duncan het heel leuk gaat vinden als hij uit school komt en jij op hem staat te wachten met Amber =)
Fijne dag verder!
Reageer op deze reactie
Daar sluit ik me bij aan ;)
Reageer op deze reactie
Na mijn auto ongeluk ben ik wel een jaar schijterig geweest in de auto. Zeker met nat weer was ik bang om weer hetzelfde slip gevoel te krijgen en het liefst was ik nooit meer gaan auto rijden. Toch is het het beste om gewoon te doen. Ik ben nog steeds (4 jaar na dato) voorzichtiger in bochten en met nat en glad weer maar niet meer panisch. Het gaat langzaamaan weg. :)
Reageer op deze reactie
Knap van je dat je hebt doorgezet! Nou is de schrik voor de volgende keer al minder! Dapper hoor!
Reageer op deze reactie
En ook ik sluit me aan dat ik trots op je ben!
Ken het van me werk hoe bang mensen kunnen worden na zo’n ervaring. En het is inderdaad JUIST belangrijk om het dan niet te omzijlen!
(Y) U go girl!
Ps. ff vraagje, ik weet dat jij ook van de MAC makeupjes bent.. behalve Pink Fish, heb je nog een TLC?
Ik ben op zoek naar swatches.. maar kan niet veel vinden :(
Reageer op deze reactie
Goed dat je het weer gedaan hebt hoor!!
Reageer op deze reactie
super dat je toch gegaan bent!
Nu volhouden hoor!!
sterkte en succes!!
Saskia
Reageer op deze reactie
Soms heeft het gewoon wat tijd nodig. Gelukkig ben je er nu weer overheen!
Reageer op deze reactie
Och meissie toch… Wat een gebeuren om zo te fietsen he. Maar wel heel goed dat je toch met de fiets bent gegaan en nu is het de volgende keer al veel minder eng!!! Echt waar!
Reageer op deze reactie
Je mag inderdaad best zeggen dat je trots bent op jezelf!
Zoiets is gewoon erg moeilijk. En inderdaad, je kunt het hier ook lekker van je afschrijven
Ben benieuwd naar de reactie van Duncan als je daar met Amber staat. Zal hij vast erg leuk vinden
Reageer op deze reactie
Wat knap zeg! Je doet het toch maar zo even! Knap hoor!
Reageer op deze reactie
Ik herken dit zo!
ik heb ook een keer fiets ongeluk gehad. ofnouja
in ieder geval, mijn remmen deden het dus niet meer.
ik ging KEIharde de bult af, van links kwam een auto maar ik kon dus niet remmen, dus ik dacht ik spring eraf, maar ik ging dus veel te snel en dus ging ik KEIhard op me bek (excuse my french) nu moet ik echt heeeeel zacht de bult af, ik vind het zo eng. ben telkens bang dat mn remmen het opeens niet meer doen, dit is echter nu al een stuk minder, maar de eerste paar maanden nadat ik gevallen was, fietste ik echt super voorzichtig.
Ook hebben mijn vader en ik vorig jaar een man op de fiets aangereden toen wij in de auto zaten, mijn vader zag het niet door het felle licht dat in zijn ogen scheen (en hij ziet maar met een oog) en ik dus wel, ik zag dat we RECHT op die man inreden en dat hij door de lucht vloog. Dat is echt traumatisch kan ik je vertellen, met die man was er gelukkig weinig aan de hand, maar ik kan nu niet meer normaal in de auto zitten, ik vind het zo eng. vooral als we een beetje vaart hebben, op de snelweg ofzo, dan zie ik ons al tegen een andere auto knallen en de lucht in vliegen, ik gil bij ALLES. gelijk mijn ogen dicht en grijp ik me bij de stoel vast, als er bijvoorbeeld een auto van links komt.
Zo vermoeiend! maar ik ben op zon moment echt bang!
Echt succes! maar het komt vast goed, geef het wat tijd, dan mindert je angst wel.
Reageer op deze reactie
Goedzo Gonny!
Goedgedaan, toch je angst overwonnen!
Hoop dat je zoiets nooit meer meemaakt, want dat lijkt me echt 10x niks!
En je hond; ik vind hem ZÓÓÓ schattig, dat gezichtje en kijk dan ook hoe klein ze is, en die naam AMBER erbij, GE-WEL-DIG <33
PS: heb je al plannen voor de vakantie dit jaar? :questionmark:
Prettige dag verder!
Reageer op deze reactie
Wat goed dat je toch op de fiets bent gegaan!
En wat fijn overigens dat het zo goed gaat met duncan en amber!
Reageer op deze reactie
Goed van je! Hopelijk kun je straks zonder al die nare gevoelens weer dat zelfde stukje gaan fietsen. Snap wel hoe je je voelt dus vind het knap dat je het weer aan durfde om op de fiets te gaan.
Reageer op deze reactie
Goedzo !
Komt allemaal uiteindelijk nog wel goed !
Reageer op deze reactie
Goed van je dat je het toch hebt gedaan! Langzaam aan zul je er weer aan wennen en op den duur denk je er helemaal niet meer aan, komt goed meid!
Reageer op deze reactie
Logisch hoor dat de schrik er goed in zat. Maar je ziet het is gelukkig allemaal weer dik voor elkaar gekomen. Wat vond Duncan ervan dat je met zijn kleine vriendinnetje voor school stond?
Groetjes en een fijne avond, Jeanine
Reageer op deze reactie
Heh meid, bah zeg wat naar dat je aangereden bent. Heb net nog even je vorige blog gelezen, maar het moet indd niet gekker worden!
Heb je ondertussen aangifte gedaan?
Kan me heel goed voorstellen dat je het eng vond om weer de fiets op te stappen, maar echt heel erg goed dat je het toch hebt gedaan en ook meteen met Duncan op de fiets.
Dikke knuf voor jou en doe het rustig aan!
Lfs!
Reageer op deze reactie
Balen dta je nog zo’n angst hebt zeg! Hopelijk gaat het snel over.
En?? Heb je Duncan verrast met Amber?
Reageer op deze reactie
Goed dat je het met de fiets hebt gedaan, hopelijk ben je gauw minder bang. Laat je weten hoe Duncan reageerde toen hij zag dat je niet alleen was?
Liefs, Frauke
Reageer op deze reactie
Dat is wel echt heel vervelend dat je er zo’n angst van hebt gekregen, maar je mag trots zijn op jezelf dat je het toch gedaan hebt!
Reageer op deze reactie
Heel goed dat je weer bent gaan fietsen! Het zou stom zijn als door zo’n ongeluk je niet meer zou durven te fietsen. Nog een paar keer en je bent van je angst af :)
Reageer op deze reactie
Goed van je, hoor! Je had het ook niet kunnen doen en zo er langer mee rondgelopen hebben maar you faced your fear! Helemaal top!
Reageer op deze reactie
Hartstkke goed van je. Kan me goed voorstellen dat je als de dood bent maar je moet er wel ff doorheen al zal de angst niet direct weg genomen zijn.
Sterkte!
Reageer op deze reactie
Bedankt voor alle lieve reacties. Gisteren ging het al ietsjes beter, ik moet er inderdaad dus gewoon even doorheen…komt vast goed
Reageer op deze reactie
ik vind het heel goed van je dat je gewoon weer op de fiets bent gegaan meid! trots!
Reageer op deze reactie